آبى كه به دستور طبيب از جو مىگيرند وبه آن ماء الشعير مىگويند پاك مىباشد . عرق جنب از حرام مسأله 116 - عرق جنب از حرام نجس نيست ، ولى احتياط واجب آن است كه با بدن يا لباسى كه به آن آلوده شده نماز نخوانند . مسأله 117 - اگر انسان در موقعى كه نزديكى با زن حرام است - مثلا در روزه ماه رمضان - با زن خود نزديكى كند بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب نمايد . مسأله 118 - اگر جنب از حرام به واسطه تنگى وقت عوض غسل تيمم نمايد وبعد از تيمم عرق كند بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب نمايد ، ولى اگر بواسطة عذر ديگر تيمم كند اجتناب لازم نيست . مسأله 119 - اگر كسى از حرام جنب شود وبعد با حلال خود نزديكى كند بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب كند ، ولى اگر أول با حلال خود نزديكى كند وبعد با حرام نزديكى كند مىتواند با آن نماز بخواند . 11 - عرق شتر نجاستخوار مسأله 120 - عرق شتر نجاستخوار نجس است ، ولى اگر حيوانات ديگر نجاستخوار شوند از عرق آنجا اجتناب لازم نيست . راه ثابت شدن نجاست مسأله 121 - نجاست هر چيز از سه راه ثابت مىشود : أول آن كه خود انسان يقين كند چيزى نجس است ، واگر گمان داشته باشد چيزى نجس است لازم نيست از آن اجتناب نمايد . بنابر اين غذا خوردن در قهوه‌خانه ومهمانخانه‌هائى كه مردمان لاابالى وكساني كه پاكى ونجسى را مراعاة نمىكنند در آنها غذا مىخورند ، اگر انسان يقين نداشته باشد غذائى را كه براي أو آورده‌اند نجس است اشكال ندارد . دوم آن كه كسى كه چيزى در اختيار أو است بگويد آن چيز نجس است ، مثلا همسر انسان يا نوكر يا كلفت بگويد ظرف يا چيز ديگرى كه در اختيار أو است نجس مىباشد ، سوم آن كه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس است ونيز